Gekennzeichneter Inhalt

Parki krajobrazowe

Park krajobrazowy, w myśl ustawy o lasach, obejmuje obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju.
Utworzenie parku krajobrazowego lub powiększenie jego obszaru następuje w drodze rozporządzenia wojewody, które określa jego nazwę, obszar, przebieg granicy i otulinę, jeżeli została wyznaczona.

 

Na obszarze Nadleśnictwa Toruń znajduje się Zespół Parków Krajobrazowych Chełmińskiego i Nadwiślańskiego o powierzchni ogólnej ponad 60 tys. ha w tym na terenie nadleśnictwa 5018ha.
Historia parku sięga 1993 roku, kiedy to powołano Zespół Nadwiślańskich Parków Krajobrazowych, a po drugiej stronie Wisły w 1998 r. utworzono Chełmiński Park Krajobrazowy.

W marcu 1999 oba parki zostały połączone w Park Krajobrazowy Doliny Dolnej Wisły, a ostatecznie zmienił on swoją nazwę na Zespół Parków Krajobrazowych Chełmińskiego i Nadwiślańskiego dnia 21 maja 2003 roku.

 


Ochronie w parku podlega prawo i lewobrzeżna część Wisły na odcinku od Bydgoszczy do miejscowości Nowe, a jego obszar jest największym zespołem prawnie chronionym w województwie kujawsko-pomorskim.
 

Park charakteryzuje się bogactwem fauny i flory, co jest uwarunkowane w dużym zróżnicowaniem rzeźby terenu, gleb, klimatu oraz wód.

Na terenie ZPKChiN znajduje się 14 rezerwatów przyrody w tym 6 na terenie Nadleśnictwa Toruń (Zbocza Płutowskie, Las Mariański, Reptowo, Linje, Płutowo, Wielka Kępa).

W ramach opracowanego dla parku programu ochrony czynnej gatunków zagrożonych chroniona jest duża liczba rzadkich gatunków zwierząt i roślin. Na obszarze parku zlokalizowano 97 pomników przyrody ożywionej oraz 4 pomniki przyrody nieożywionej.
 

 

 
 

Flora roślin naczyniowych (kwiatowych i paprotników) liczy około 1000 gatunków i jest bardziej zróżnicowana niż na obszarze poza zespołem parków. Stwierdzono tutaj 67 gatunków roślin pod całkowitą ochroną i 14 pod częściową. Większość roślin chronionych to jednocześnie gatunki zagrożone wyginięciem, zamieszczone w „Czerwonej Księdze". Z występujących tu gatunków roślin chronionych wymienić należy: rośliny kserotermiczne (ostnica włosata i ostnica Jana, miłek wiosenny, wężymord stepowy), lilię złotogłów, listerę jajowatą, śnieżynkę przebiśnieg i len austriacki. 


 

Lasy znajdujące się na terenie ZPKChiN rozmieszczone są raczej nierównomiernie i pokrywają niewielka jego część.

Na zboczach doliny Wisły występują grądy i bory mieszane, natomiast na wysoczyźnie i rzecznych terasach przeważnie są to bory.
 

 

Przypuszcza się, że obszar parku jest zamieszkiwany przez wszystkie gatunki typowe dla polskiego niżu, jednakże świat zwierząt nie jest dostatecznie poznany i brakuje danych pozwalających na ocenę liczebności, rozmieszczenia oraz rozprzestrzenienia.

 

Najlepiej poznana jest fauna ptaków.
W okresie lęgowym odnotowano 123 gatunki ptaków. 65 gatunków gniazduje na terenie parku na pewno, dla 50 stwierdzono gniazdowanie prawdopodobne, a dla 8 możliwe.

Występuje tutaj 16 gatunków ptaków zagrożonych i 1 gatunek skrajnie zagrożony wyginięciem w Europie oraz 6 silnie zagrożonych i 21 zagrożonych w Polsce.

Na obszarze ZPKChiN, ze względu na atrakcyjność siedliska, szczególnie dogodne warunki znajdują ptaki wędrowne. Jest on usytuowany wzdłuż szlaku wędrówkowego korytarza Doliny Wisły.

Wiosenne wylewy rzeki tworzą bogaty w odpowiednie miejsca do żerowania obszar, a podczas zimy wiele gatunków ptaków ma tu swoje zimowiska. Koncentracje kaczek w tym okresie mogą dochodzić w pewnych miejscach nawet do kilku tysięcy osobników.

Z gatunków ptaków zimujących wymienić można: gągoły, czernice, nurogęsi, mewy, czaple siwe, łyski, krzyżówki i łabędzie nieme, a z gatunków ptaków drapieżnych - orła bielika i myszołowa włochatego.
www.dolnawisla.pl
 

(RW)