Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Hodowla lasu

Hodowla lasu jest podstawową nauką leśną, jednym z działów gospodarki leśnej.

Hodowla lasu jest podstawową nauką leśną, jednym z działów gospodarki leśnej.

 

Opierając się na doświadczeniach praktyki zawodowej i pracach badawczych jest ona prowadzona według czterech zasad zapisanych w ustawie o lasach z 28 września 1991r. czyli: powiększania zasobów leśnych, powszechnej ochrony, trwałego utrzymania lasów, ciągłego i zrównoważonego wykorzystania wszystkich funkcji lasów (ochronnych socjalnych i ekonomicznych). Obecnie realizowany, proekologiczny model leśnictwa dąży do odtworzenia naturalnych walorów lasu tak, aby zachowana została zmienność przyrody. Skład gatunkowy dostosowuje się do lokalnych warunków siedlisk przez jego urozmaicanie, popiera się odnowienia naturalne, bioróżnorodność ekosystemową oraz biologiczne, najmniej ingerujące w środowisko, metody ochrony lasu. Następujące po około 100 latach wycięcie drzewostanu to tylko uwieńczenie hodowli, pielęgnacji i ochrony, a na tym samym miejscu, zazwyczaj już w następnym roku sadzone jest nowe pokolenie lasu. By wyhodować piękny, zdrowy drzewostan potrzeba wysiłku aż czterech pokoleń leśników. Dlatego każdy leśnik wykonując swoją pracę korzysta z dokonań poprzedników a efekty pracy zostaną ocenione przez jego następców.

każdy leśnik wykonując swoją pracę korzysta z dokonań poprzedników a efekty pracy zostaną ocenione przez jego następców.

 

W zakresie zadan hodowli wchodzą:

- nasiennictwo i selekcja,
- szkółkarstwo,
- odnowienia i zalesienia,
- pielęgnacja lasu.

 

Działania na polu hodowli lasu zmieniają się w cyklu życiowym drzewostanu:
1. W zimie następuje zbiór szyszek z drzewostanów nasiennych i drzew

    doborowych,
2. Wiosną wysiewa się nasiona na szkółkach leśnych,
3. Po wyjęciu sadzonek (po roku lub dwóch latach) są one sadzone wiosną na

    powierzchniach odnowieniowych lub zalesieniowych,
4. Pielęgnacja posadzonej uprawy (koszenie konkurencyjnych chwastów),
5. Czyszczenia wczesne (regulacja składu gatunkowego, usuwanie drzewek

    chorych, wadliwych i niepożądanych np. samosiewy gatunków lekkonasiennych),
6. Czyszczenia późne- w młodniku (usuwanie drzewek chorych i wadliwych,

    przerzedzanie zbyt gęstych fragmentów młodnika),
7. Trzebieże wczesne-gdy drzewa osiągną wiek około 20 lat drzewostan przechodzi

    w okres dojrzewania, część z nich wydziela się sama. Wyznacza się drzewa

    dorodne oraz usuwa drzewa przeszkadzające wybranym a także usychające,

    suche, wadliwe i niepożądane,
8. Trzebieże późne w wieku około 40 lat, gdy wydzielanie prawie zanika. Trzebieże

     późne wykonuje się kilkakrotnie co ok. 10 lat aż do uzyskania przez drzewostan

     wieku rębności,
9.  Ostatnia faza życia lasu to okres dojrzałości drzewostanu trwający kilkadziesiąt

     lat. Prowadzi się zabiegi pielęgnacyjne i inicjuje cięcia, które pozwolą na uzyskanie odnowienia naturalnego.

Cykl życia lasu zamyka się gdy następuje jego wyrąb.

  

 

Podstawą do wykonywania zadań hodowlanych na terenie Nadleśnictwa Toruń jest 'Plan hodowli lasu' Podstawą do wykonywania zadań hodowlanych na terenie Nadleśnictwa Toruń jest Plan hodowli lasu zawarty w ' Planie urządzenia gospodarstwa leśnego na okres od 2013-2022'.

Plan ten przyjmuje określone gospodarcze typy drzewostanów oraz składy gatunkowe upraw, które pozwolą na osiągniecie optymalnego pod względem przyrodniczym składu drzewostanu na danym siedlisku przyrodniczym.

 Na okres ten zaplanowano:

· odnowienia i zalesienia otwarte na powierzchni 1091,46 ha;
· odnowienia pod osłoną na powierzchni  378,68 ha;
· poprawki i uzupełnienia na powierzchni 209,80 ha;
· wprowadzenie podszytów na powierzchni 1,90 ha;
·    - czyszczenia wczesne na powierzchni 1061,82 ha;
     - czyszczenia późne na powierzchni 1194,07 ha;
     - pielęgnację gleby na powierzchni 1820,54 ha;
· melioracje agrotechniczne na powierzchni 1300 ha.

 

Podsadzenia produkcyjne zaplanowano w drzewostanach II klasy wieku zaczynając od siedliska BMśw i żyźniejszych, w znacznej części na gruntach porolnych. Pozwoli to na lepsze wykorzystanie potencjalnej możliwości produkcyjnej siedlisk oraz poprzez wykształcenie dolnego pietra na poprawę stabilności oraz jakości drzewostanu. W podsadzeniach produkcyjnych wprowadza się buka, dęba, lipę i klona.


Planuje się także wprowadzanie podszytów w drzewostanach na siedlisku Bśw naturalnego i BMśw zdegradowanego lub zniekształconego. Znaczna część projektowanych do wprowadzenia podszytów umiejscowiona jest wzdłuż dróg i ma na celu kształtowanie strefy ekotonowej, natomiast ich pozostała część ma zostać wprowadzona na istniejących powierzchniach metody ogniskowo kompleksowej ochrony lasu.

 

 

1. Nasiennictwo i selekcja

Nasiennictwo i selekcja drzew leśnych to dyscyplina mająca na uwadze genetyczną poprawę cech populacji drzew leśnych, mającą prowadzić do zwiększenia produkcji drewna, poprawy jego jakości i podniesienia odporności drzew.

Na terenie Nadleśnictwa Toruń nie występują wyłączone drzewostany nasienne, plantacje nasienne i plantacyjne uprawy nasienne ani drzewa doborowe. Wydzielono natomiast gospodarcze drzewostany nasienne do których zaliczono drzewostany rębne, przeszłorębne lub bliskorębne, których jakość techniczna wynosi 2 oraz maja dobre parametry wzrostowe jak również odpowiedni pokrój koron.

Rozmiar powierzchniowy GDN wynosi 370,10 ha w tym:
-sosna - 284,24 ha,
-dąb - 35,50 ha,
-buk - 12,27 ha,
-brzoza - 28 ha,
-daglezja - 1,03 ha,

-olsza - 9,06 ha.
 

Na obszarze nadleśnictwa założono również uprawy pochodne, gdzie w zdecydowanej większości gatunkiem panującym jest sosna pochodząca przede wszystkim z plantacji nasiennych (Runowo) i wyłączonych drzewostanów nasiennych (Czersk). Powierzchnia upraw pochodnych wynosi 304,46 ha:
-sosna - 288,75 ha,
-sosna czarna - 9,89 ha,
-brzoza - 5,82 ha.

 

2. Szkółkarstwo

Na terenie nadleśnictwa znajduje się Szkółka Zespolona Janowo położona na terenie Leśnictwa Janowo w obrębie Ostromecko w oddziałach: 25i, 26i, 26j, 26l oraz 27h.

Teren szkółki jest płaski, niewielkie obniżenie w kierunku zachodnim można zaobserwować jedynie na kwaterze 1 i w kierunku północnym na kwaterze 3.

 

Powierzchnia ogólna szkółki wynosi 10,36 ha, a powierzchnia produkcyjna od 2012 roku 6,66 ha.
Na powierzchnię produkcyjną składają się powierzchnie 3 kwater:
· Kw1 - 3,12 ha
· Kw2 - 0,98 ha
· Kw3 - 2,56 ha
Kwatery 1 i 3 założone zostały w 1974 roku a kwatera 2 w 1987.
 

Średnioroczna produkcja na szkółce wynosi:
· jednolatki - 1,84 ha
· wielolatki -  gatunki szkółkowane - 1,92 ha

- ugory 2,90 ha
z czego po 50% przypada na gatunki iglaste i liściaste.
 

Produkuje się 38 gatunków drzew i krzewów.

Podstawowe gatunki to: sosna, świerk, modrzew, brzoza, buk, dąb szypułkowy i bezszypułkowy, klon jawor, zwyczajny i polny, olsza szara i czarna, jesion, grab, lipa a także jarząb pospolity, kruszyna i róża fałdowana.

Produkowane są również gatunki ozdobne takie jak: świerk kłujący i serbski, kosodrzewina, jodła jednobarwna oraz żywotniki.
 

 

Teren szkółki zaliczono do siedliska BMśw w wariancie silnie świeżym, gleby na kwaterach produkcyjnych to gleby rdzawe na piasku luźnym. Ich pH kształtuje się w przedziale 4,1 do 5,3 a wartość stosunku węgla do azotu C/N wynosi od 17 do 20. Woda gruntowa występuje na poziomie od 120 do 190 cm.
Średnie roczne opadów nie przekraczają 500 mm, a na okres wegetacyjny przypada około 350 mm.

 

(RW)